Biziraun

Ziraun taldearen “Biziraun” diskoa ez da soilik bigarren lan baten baieztapena; taldearen eboluzioaren eta bizitako prozesuaren isla zuzena ere bada. 2022an sortutako proiektuak lehen lanetik erakutsi zuen nortasun argia, baina disko berri honetan heldutasun handiagoa sumatzen da bai soinuari bai diskurtsoari dagokionez. Rock ilunaren oinarriari eutsiz, taldeak bere unibertsoa zabaldu du, indarra eta hausnarketa eskutik helduta eramanez.

Diskoaren izenak berak markatzen du lanaren norabidea. Biziraun hitzak taldearen ibilbideari egiten dio erreferentzia, baina baita jorratzen diren gaiei ere: memoria, transmisioa, dolua, identitatea edo ahaztutako errealitateak. Kantu bakoitzak bere ideia propioa garatzen du, baina guztien artean lotura tematiko sendo bat dago, diskoari osotasuna ematen diona.

Musikalki, Ziraunek bere ezaugarri nagusiak mantentzen ditu: erritmo sendoak, gitarra indartsuak eta ahots femenino melodiko eta boteretsua. Hala ere, oraingoan ñabardura gehiago daude konposizioetan, eta taldeak erosotasunetik ateratzeko borondatea erakusten du. Rockaren barruan atmosfera ilunagoak, pasarte intimoak eta momentu epikoagoak tartekatzen dira, dinamismo interesgarria sortuz.

Diskoko une aipagarrienetako bat “Floema” da. Aitor Gorosabelen kolaborazioak ez du soilik pisu sinbolikoa; kantaren mezua ere indartzen du. Euskal kulturaren transmisioari buruzko hausnarketa egiten du abestiak, belaunaldien arteko loturari eta gaur egungo gazteen erantzukizunari buruz hitz eginez. Metafora botaniko baten bidez eraikitako diskurtsoak sakontasuna ematen dio piezari, eta musikalki ere diskoko unerik sendoenetako bat da.

Bestalde, “Plazandreak” bezalako kantuak taldearen alderdirik konprometituena erakusten dute. Aurreko belaunaldiko emakumeen lana eta anonimotasuna aldarrikatzen ditu abestiak, indar handiz eta irudi sinbolikoekin jokatuz. “Santimamiñeko Paretak” kantuak ere iruditeria berezia erabiltzen du, iraganeko horma-pinturak gaur egungo amets eta borroken metafora bihurtuz.

Diskoak baditu tonu intimoagoak ere. “Enararen itzulera” norbere buruari idatzitako hausnarketa moduko bat da, gaur egungo erritmo azeleratuaren aurrean pausatzeko beharra aldarrikatzen duena. “Hanamiaren B aldea”, berriz, dolu isilduei buruzko pieza ausarta da, abortoaren inguruko mina eta hutsunea modu sentikorrean jorratzen dituena. Horrelako momentuetan, taldeak erakusten du indarra ez dagoela soilik distortsioan, baita isiltasunean ere.

"Biziraun" ez da rock disko soil bat. Diskurtso propioa duen lana da, emozio pertsonalak eta gizarteari egindako begirada uztartzen dituena. Taldeak ez du generoaren mugak apurtzeko beharrik sentitzen; bere indarra zintzotasunean eta transmititzen duen energian dago. Horregatik, gaur egungo euskal rockaren barruan ahots propioa duen proposamen interesgarrietako bat dela esan daiteke.