Juisti vó ena batalla,juisti guia nel caminu,cola sangre esvarciaá,tintosi tu piel de linu,col oru desti terruñu,bordósi cruz de destinu.
Jué la cruz las muistras vidas,l'alcuentru los caminos,el venceor del imperiu,apañoti de cautivu,juisti'l mijor estandarti,del su más dignu enemigu,y mientris en tierra ajena,mil honores recibíos,en Cantabria,margináu nel olvidu.Por tantu tiempo esmanáu,en moroya arrequejíu,a la tu suerti derdejáu,barbaju estrañu mal queríu,solo daqui mal vecinu,por Cántabru pretendíu,pola muistra indijerencia,supo veti comu dignu,y al alistasi Cantabria,al recobrar el sentíu,por endicaor marineru,vilmenti juisti vendíu,por polaca o monagesca,un barbaju inespresíu,ajeno a hestoria denguna,llanguidecíu pol friyu,piru el pueblu soberanu,lliberáu los sus prejuicios,ondea de nueu la tu grana ,cona estela embellecíu,comu eno alto¨l castru,ASPERO VETI ALGUN DIYA.
|